Waar is mijn tas?

Het was eind mei begin juni 2013. Een groepje TFC-ers (de klimmers) zou een fietstocht dwars door de Pyreneeën gaan maken van oost ( Narbonne) naar west (Bayonne). Na een goede overnachting in een hotel in Narbonne, ging de groep de volgende ochtend goed geluimd op pad voor de eerste etappe van 120 km naar Belcaire. Bij aankomst in het hotel in Belcaire werd er (uiteraard) eerst een biertje gedaan. Toen was het tijd om de kamers en de douches op te zoeken. Nadat iedereen z'n tas had gepakt stond Kees Mertens een beetje beteuterd te kijken bij het lege busje. Waar is mein tas nau? Als jij hem zelf niet hebt ingeladen, zal de tas nog wel in het hotel in Narbonne staan, kreeg hij gelijk als antwoord. Het is bij de TFC namelijk de gewoonte, dat je zelf je tas bij de bus moet brengen en/of inladen. Als er bij vertrek nog een tas staat, zal chauffeur Lou Buijsman die er wel ingooien.

Wat nu?

Eerst ff met Narbonne bellen. Ja, de tas stond er gelukkig nog. Kees leende wat kleding om niet de hele avond in fietstenue te moeten blijven zitten. Lou zou de andere dag, ja wèl, met Kees, de tas in Narbonne gaan halen. Kees was hier eerst wat verwonderd over, omdat hij dacht dat Lou wel effe alleen de tas zou gaan halen. De andere ochtend gaf koershopman Gerard aan dat er, na 60 km, in Tarascon-sur-Ariege geluncht zou worden. Afgesproken werd elkaar daar weer te treffen.

Op de TomTom werd Tarascon ingetikt en het busje ging op pad naar Narbonne om de tas te halen. Tijdens de koffie belde Gerard nog even met de vraag hoe het ging. Prima was het antwoord, we hebben de tas en we schieten lekker op. Gezellig babbelend (nou ja, dat kan Lou natuurlijk wel) werden de aanwijzingen van de TT soepel gevolgd. Tot het moment dat Lou Marseille op de borden zag staan. Marseille, Marseille? Daar moeten we helemaal niet heen! Dat is naar het noorden en we moeten naar het westen. Wat bleek nou? Er was wel Tarascon in de TT gezet, maar dat was niet het juiste Tarascon. Ook de route was wel erg vlak voor de Pyreneeën. Veel, vooral kleinere, plaatsen in Frankrijk hebben dezelfde naam. Zoals bijvoorbeeld in Nederland Noordwijk aan Zee en Noordwijk in Groningen. Dit Tarascon lag 20 km boven Arles! Tijdens de lunch verscheen de bus dus niet op de afspraak. Gerard weer bellen, waar zitten jullie toch?

Inmiddels waren Kees en Lou er achter dat ze totaal verkeerd zaten. Omdat er de Franse autobaan niet gelijk gedraaid kon worden, moest er eerst naar de volgende afslag worden gereden. Bij het volgende telefonisch contact gaf Gerard gelijk maar het adres van het hotel in St. Girons door. Om 20.45 uur arriveerden, na een tocht van 700 km (!), Lou en Kees (met tas) eindelijk bij het hotel in St. Girons.

De renners hadden na aankomst al die tijd niets kunnen doen na een (zeer warme) dag van ploeteren en zweten laat staan douchen en opfrissen. Alle tassen waren natuurlijk in de volgbus. Het biertje smaakte op een gegeven moment ook niet meer zo lekker. Over de zeemanskwaliteiten van Lou werd nog lang tijdens de verdere tocht - en ook later- gesproken. Sommige ex zeevarenden in de groep vroegen zich zelfs af, hoe Lou in vredesnaam, aan stuurman/kapiteinspapieren is gekomen.

Zo is het dus gekomen, dat Kees niet alle bergetappes van de Pyreneeëntocht heeft meegefietst