MEERDAAGSE 2014

De 24e Meerdaagse gaat de boeken in als zeer geslaagd. Mooi weer, mooie routes, prachtig hotel en een leuke groep waren de ingrediënten voor het succes. Met 18 man en een volgauto met de bagage ging men op pad naar Oss in Noord Brabant.

Woensdag 11 juni

Start Voor het vertrek werden de mannen in restaurant De Klucht toegesproken door de "nieuwe" wethouder Sportzaken Gerben van Duin. In een spitsvondige speech, doorspekt met grappige opmerkingen, onderstreepte hij nog eens het goede functioneren van de TFC. Na de koffie met cake werd het tijd voor het startschot. De wethouder schoot met een heus klapperpistool het blauwe Zilveren Kruis peloton weg.

Peloton

Dit peloton bestond uit: Dirk Hazenoot, Ton Hoogeveen, Mark den Braber, Peter vd Berg, Gerard Oude Veldhuis, Gert Cramer, Jaap Koemans, Arie Duijndam, Gerard Duijndam, Willem van Klaveren, Paul Overmars, Piet Groen, Huug van Hal, Willem Ouwerkerk, Piet Augustinus, Cees Spruijt, Sjef Dubbeldeman en Edmond Issac. De volgauto met de bagage werd bemand door Matthijs Augustinus. Hij verving Lou Buijsman die een pittige operatie te wachten stond. Op de tandem van Willem van Klaveren zat de eerste dag Arie Duijndam aan het stuur. Willem kon iedere dag van de MD over een andere partner beschikken, waar hij erg blij mee was, ook omdat de mannen het er graag voor over hebben.

Uitzwaaien

De groep werd uitgezwaaid door een grote schare familie en belangstellenden. Na het startschot werd er eerst nog een boulevardje gedaan alvorens het in zuidelijke richting ging. De route van de Meerdaags was uitgezet door Gert Cramer en Gerard Duijndam. Ieder jaar is er nieuw comité die de MD organiseert. De eerste kilometers gingen na Leiden en Zoeterwoude door de Weipoort over bekend terrein. Na Boskoop ging het richting de Reewijkse Plassen. Daarna werd er, langs het schilderachtige riviertje De Vlist, koers gezet naar het Zuid-Hollandse zilverstadje Schoonhoven. Het comité had toestemming gegeven voor het sprinten om de blauwe plaatsnaambordjes. Jaap Koemans (De Pé) had intussen al voor veel punten gezorgd door bijna voor elk bordje, ook die met een rode diagonale streep, te sprinten. Voor de zekerheid ging hij ook voor de bordjes van wegomleggingen. Met een veerpont werd de Lek overgestoken en kwam men in de Krimpenerwaard terecht. Intussen was het tijd voor de lunch en werd er na het dorpje Goudriaan gestopt bij de kaasboerderij Maria Johanna Hoeve in Noordeloos. Hier kon men genieten van de heerlijke soep en broodje croquet.

Leerdam

Na de pauze ging het verder naar de glasstad Leerdam. Na aankomst in de Betuwe werd een tijdje het slingerende riviertje De Linge gevolgd. Na Tuijl ging het over de Waalbrug, waar twee fietsvrienden van Gert Cramer zich bij de groep voegden. In het mooie stadje Zaltbommel werd bij pannenkoekenhuis De Waterpoort gestopt voor een bakkie koffie. Het weer was nog steeds perfect en met een licht windje in de rug en een heerlijk zonnetje van opzij was het een topdag. Vlak bij het gehucht Alem werd de Maas met weer een veerpont overgestoken en belandde men in Noord Brabant. De met zorg uitgekozen route was werkelijk fantastisch. Fietspaden werden afgewisseld met smalle bospaden door de diverse natuurparken. Na Geffen en Heesch verscheen Oss op de fietsbordjes.

Oss

De mannen gingen zich langzaam opmaken voor de sprint om het blauwe bord van Oss. Deze werd, na langdurig juryberaad, toegekend aan Jaap Koemans. Hij was met een groepje verkeerd gereden, omdat het peloton nog even langs het huis van Gert Cramer een omweg had gemaakt. Jaap had thuis samen met Beppie immers goed z'n huiswerk op Google Map gemaakt en kende de weggetjes rond het hotel allemaal op z'n duimpje. Zo wist hij precies hoe hij moest rijden. Deze kennis zou hem later in de week nog ook van pas komen. Na 141 km prachtige fietskilometers werd de eindbestemming hotel De Naaldhof bereikt. In dit fraaie hotel zou de groep drie dagen verblijven. Na op het zonnige terras een paar consumpties te hebben genuttigd, werden de kamers en douches opgezocht om fris en fruitig aan het diner te verschijnen.

Donderdag 12 juni

Na een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet verscheen men fris een de start. Na enige uitleg door Gert Cramer over de etappe, hij was tenslotte 36 jaar huisarts geweest in Oss en kende daardoor de omgeving goed, ging men om 09.10 uur van start. De richting was westelijk. Bij Willem van Klaveren op de tandem had nu Gerard Duijndam plaatgenomen. De rit ging over bospaadjes, smalle fietspaden en andere prachtige boerenweggetjes van de Schaijksche Heide. In Heeswijk-Dinther werd er al vroeg voor de koffie gestopt bij een fietsvriend van Gert. Dit bleek de bekende Nederlandse uroloog Drs. Adriaan Smans te zijn. Zijn echtgenote Margriet bleek niet alleen in haar prachtige tuin/park goed uit de weg te kunnen, zij trakteerde de mannen op voortreffelijke eigen gebakken taarten. Na de koffie en taart stapte het peloton met volle buikjes weer op de fietsjes. Adriaan bleek niet alleen goed te kunnen opereren, hij kon ook nog lekker trappen en had goede kennis van de te rijden route. Die ging door de Heeswijkse bossen verder in westelijke richting. De Noordwijkers genoten volop van het heerlijke zonnige weer en het Brabantse landschap en dorpjes zoals Schijndel, Eerde en St. Oedenrode. Uiteindelijk werd er om 13.00 uur in het drukke centrum van Oisterwijk gestopt voor de lunch. Op het terras van De Dorps Herberg genoot men van de zon en het langs wandelend publiek (dames). Vanwege de drukke liep de lunchtijd flink uit en stapte men om 15.00 uur pas weer op de fietsen. Hierdoor moest de route helaas worden ingekort. Via de Oisterwijkse Heide en Haaren belandde het peloton op de Vughtse Heide. Allemaal even mooi. Daar kreeg Adriaan een lekke band en lieten de TFC-ers zien dat zij ook wel wat men hun handen kunnen. Binnen een recordtijd was de binnenband vervangen. Een aantal mannen maakten van de gelegenheid gebruik om er gelijk een P-stop van de maken. Onder de rook van Den Bosch werd paar keer het riviertje de Dommel overgestoken en kwam St-Michielsgestel in zicht. Hierna werd een stukje langs de A59 gekoerst. Kort daarna kwamen de bordjes Oss in zicht om bij het terras van hotel De Naaldhof te stoppen. Na een weliswaar korte etappe van 115 km smaakten de koele versnaperingen er niet minder om. Jaap Koemans was intussen door mevrouw Margiet Smans geholpen aan een lastige likdoorn. Chauffeur Matthijs Augustinus leverde hem weer keurig af op het terras. Gelukkig voor Jaap hoefde hij niet onder narcose. Hij raakte wel z'n groene trui kwijt.

Vrijdag 13 juni

Na weer een meer dan voortreffelijk ontbijt werd er om 09.00 uur gestart. Nu was Peter vd Berg de stuurman op de tandem. Hij liet er snel geen twijfel over bestaan dat de tandem deze dag voor het puntenklassement zou gaan. Dit keer zou het in noord-oostelijk richting gaan en moesten er een paar bruggen over de rivieren worden genomen. Via de Voorste Heide en de Herperduinen verscheen er weer een prachtige route. Ook was het weer een prachtig zonnige dag. Lieftallige Brabantse dorpjes regen zich aaneen. Na Huisseling werd er met een rustig tempo door het centrum van leuke dorpje Ravenstein gefietst om uiteindelijk op de Maasboulevard uit te komen. Op de Maasbrug waren het Peter en Willem op de tandem die hun kwaliteiten lieten zien. Langs, over en onder de A50 en langs Niftrik en Hernen kwam Bergharen in zicht. Dit leuke dorpje kwam Willem Ouwerkerk op bekend terrein omdat z'n caravan hier op de camping staat. Via Deesd en Winssen werd er een Waalbrug op de route en moest er weer "geklommen" worden. Wederom was het de tandem die als eerste boven was. Over de Waaldijk ging het naar Lent en werd er koers gezet naar Bemmel. Hier bleek Paul Overmars z'n jeugd te hebben doorgebracht. Opvallend was het dat hij alle smalle, stille weggetjes nog wist. Ook poseerde hij nog even bereidwillig voor het prachtige gemeentehuis, waarin het samen met Els het paradijs te zijn binnengestapt. Daarna waren Haalderen, Gendt en Doornenbrug aan de beurt. Hier werd het Pannerden kanaal met een veerpont overgestoken. Over allerlei prachtige, kronkelige dijkweggetjes moest bij Millingen de Rijn met een veerpont worden genomen. Het peloton kon hier bijna de grens met Duitsland aanraken. Na Millingen werden Kekerdom en Erlecom gepasseerd om in Ooij bij restaurant Oortjeshekken te stoppen voor de lunch. Ook nu genoten de mannen weer van een zeer smakelijke lunch op het drukke zonnige terras.

Klimmen

Na de lunch werd er weer koers gezet richting Oss, waar men zich op ging maken voor de kraker tegen Spanje. Maar eerste werden de mannen getrakteerd op een paar klimmetjes. De beruchte "col" van Berg en Dal diende zich snel aan. Deze lelijkerd van gemiddeld 6,7% was een was een echte kuitenbijter. Sommige mannen (we noemen geen namen) moesten er zelfs even af. De tandem "spoot" als eerste naar boven en alleen Mark den Braber kon even bijblijven. Toch moest hij lossen (of wilde hij z'n schoonvader matsen). Nadat iedereen boven was, ging de prachtige tocht verder via de bekende 7-heuvelenweg door Beek-Ubbergen naar Groesbeek en Malden. Hier kwam de Maas weer in zicht.

Opsporing verzocht

Omdat de kopmannen zochten naar een bospaadje werd er even verkeerd gereden en belandde het peloton op een bedrijventerrein van een plaatselijke steenfabriek en moest er worden omgekeerd. Omdat Jaap Koemans op kop reed en niet tijdig hoorde dat er gekeerd moest worden reed hij nog even door. Op het moment dat ook hij door had - hij was al bij de receptie van de fabriek - dat hij verkeerd was was het peloton al verdwenen. Niemand had in de gaten dat Jaap er niet bij was. Pas na de brug over de Maas bij Grave werd Jaap gemist. De zoekactie werd snel gestart. Uiteraard werd Jaap gebeld. Hij bleek z'n mobiele telefoon niet bij zich te hebben. Vanwege de interland Spanje - Nederland reed Jaap in het Oranje. Zijn oranje voetbalshirt bleek geen zakje te hebben. Gelukkig bleek, na 112 te hebben gebeld, dat er geen ongeval was gemeld. Het verlossende telefoontje kwam van chauffeur Matthijs Augustinus die Jaap gezond en wel op het terras aantrof. De zoekactie werd gestaakt en toog men richting de Naaldhof. Bij 112 werd de vermissing geannuleerd en kon de helikopter uit de lucht. 'Eind goed al goed' zullen we maar zeggen en werd er op de goede afloop nog één genomen. Wel werd er afgesproken dat er betere afspraken gemaakt zullen worden. Het "koersreglement" zal worden aangepast. 's Avonds genoten de mannen van het diner én van de overwinning op Spanje. De overwinning op de Armada in 1588 werd nog eens dunnetjes overgedaan. De verloren finale van 2010 was bijna vergeten.

Zaterdag 14 juni

Na alle betalingsverplichtingen in de Naaldhof kon er toch nog om 09.15 uur worden gestart voor de terugrit naar Noordwijk. Piet Augustinus hand nu de eer om stuurman te zijn op de tandem. Willem reed in het groen. Door het centrum heen van Oss - waar nog even gestopt werd bij de praktijk van Gert Cramer waar hij 36 jaar huisarts was geweest - werd koers gezet naar het veerpont over de Maas bij Oijen. Bij Beneden-Leeuwen werd de Waalbrug genomen. Na Echteld en Medel werd de A15 overgestoken en belandde men weer in de Betuwe. De lichte spetters bij de start mocht de pret niet drukken. Het pittige windje uit de noord van 3/4 was minder plezierig. Iedereen zocht een goed wiel. Na de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal kwamen Zoelen en het leuke Oranje dorpje Buren in zicht.

Buren

Dit fraaie dorpje is vooral bekend doordat Willem van Oranje hier z'n eerste vrouw, de schatrijke gravin Anna van Egmont (Anna van Buren), vandaan haalde. De gravin werd slechts 25 jaar. Ook staat er in Buren het fraaie museum van de Marechaussee. Na Buren ging het verder door de mooie Betuwe om bij Culemborg aan te komen. Nu werd er koers gezet naar de grote brug over De Lek bij Vianen. Via allerlei leuke slingerweggetjes langs de kronkelige Hollandse IJssel ging het door het centrum van IJsselstein. Hier werd het peloton opgewacht door een drietal TFC-ers, die de groep tegemoet was gereden. Willem-Jan van Klaveren, Gert-Jan en pa Cock Jue stonden rustig, volgens afspraak, op een bruggetje te wachten en voegden zich bij de groep. Nog steeds langs de IJssel rijdend kwam Montfoort in beeld. Via het centrum werd er gezocht naar het terras van lunchroom De Stadsherberg. Daar laafden de TFC-ers zich aan de heerlijke soep met broodjes. Bij de aanwezige Spakenburgse viskraam werden de eerste Hollandse Nieuwe genuttigd. Ze waren van topkwaliteit. De nog steeds aanwezige noordelijk wind ging langzaam parten spelen op de conditie van de Noordwijkers. Na Montfoort werden achtereenvolgens Woerden, Zegveld en Woerdense Verlaat geslecht. Dit gedeelte van de route, was bij de mannen bekend. Na Noorden, Zevenhoven, Noordeinde en Nieuwveen werd er langs de Amstel gefietst om in Bilderdam de Drecht op te zoeken. De Ringvaart na Leimuiden was helemaal bekend en De Kaag, Sassenheim en Noordwijkerhout waren de laatste obstakels in de Meerdaagse. Willem van Klaveren zat te glunderen in de groene trui, die hij nu definitief mag houden.

Finish

Bij het clubhuis van De sportvisser was het, vanwege de slotfase van veiligheidsdag, een drukte van belang zodat de ontvangst van de familieleden enigszins in het water viel. Toch kunnen de mannen van de TFC terugkijken op een mooie Meerdaagse. Gert Cramer en Gerard Duijndam kunnen met voldoening terugkijken op een prachtige, gevarieerde tocht. De 540 kilometer, met slechts 4 lekke banden géén valpartijen maar één vermissing, gaan de boeken in als "je kunt alleen tijd verspillen als je vergeet er van te genieten". De thuisblijvers hadden, zo als vaak, ongelijk. In 2015 staat de 25e Meerdaagse op het programma. Een jubileumtocht.