De voor december 2014 en januari 2015 geplande maandtochten konden helaas geen doorgang vinden vanwege het winterse weer. Hoogste tijd dus om de fietsschoenen weer in de pedalen te klikken voor een maandelijkse clubrit.

Ditmaal stond een rit van 80 kilometer op het programma met als voorlopige bestemming Amsterdam. In de aankondigingsmail van de maandrit aan de leden werd melding gemaakt van en rit van 90 kilometer maar dat weerhield niet minder dan 23 leden er niet van om aan de start te verschijnen.

Klokslag 09.00 uur zette de blauwe trein zich in beweging na eerst van de daghopman enige huishoudelijk mededelingen te hebben aangehoord. Zo werd aangekondigd dat de groep bij elkaar zou blijven tot halverwege de terugtocht. De koers zou dan worden vrijgegeven na de passage van de brug over de Ringvaart.

Het eerste deel van de tocht verliep soepel en met en redelijk hoog gemiddelde dank zij de wind in de rug. Voor de route werd ditmaal gekozen om via het bedrijventerrein ’s-Gravendam langs de Haarlemmertrekvaart te fietsen. Vlak voor dit bedrijventerrein werd bereikt werd de blauwe karavaan uitgezwaaid door Herman Compier vanuit z’n luie stoel in zijn nieuwe woonstek in Kokkerhout.

Bij Bennebroek werd de Ringvaart opgezocht en via Cruquius kwam het kunstfort bij Vijfhuizen in zicht. Dit fort is onderdeel van de Stelling van Amsterdam, sinds 1996 gewaardeerd als Unesco Werelderfgoed. De Stelling bestaat uit 46 grotere forten en stellingen, maar ook de daarbij horende dijken en sluizen stammend uit de 19e eeuw. Het blauwe TFC peloton komt weleens meer langs onderdelen van de Stelling zoals het fort bij Aalsmeer en ook het grootste fort Spijkerboor is in één van de vorige maandtochten (Rondje Noord-Holland) weleens gepasseerd.

Na de passage van het kunstfort Vijfhuizen werd de route vervolgd over het Liniepad dat ook onderdeel is van de Stelling van Amsterdam. Diverse bunkerformaties flankeren dit pad. Via de IJweg werd het fietspad opgezocht dat aansluiting geeft op de Hoofdweg van de Haarlemmermeer. Daarmee werd het grondgebied van Schiphol bereikt. Ditmaal werd niet gekozen voor de route om de Polderbaan, maar de route over via de Tweeduizend El (wat een naam voor een weg!), de tunnel onder de A4 naast de nieuwbouw van de Koninklijke Marechaussee en het fietspad langs de langparkeerterreinen bij Schiphol. Deze route was voorzover bekend voor het eerst opgenomen in het routeschema van de mandtochten van de TFC. Via de Schipholweg, de McDonnalds vestiging bij de Buitenveldertbaan van Schiphol (hier en daar werd gedacht dat dit de koffiestop zou zijn) en Schiphol-oost, werd het groen van het Amsterdamse bos opgezocht. Dit bosgebied is de thuishaven van veel sportclubs maar het mest bekend door het nationale roeicentrum De Bosbaan. Deze net voor de Tweede Wereldoorlog vanwege de werkverschaffing aangelegde roeibaan met een lengte van ruim twee kilometer werd door de blauwe karavaan gepasseerd op weg naar de koffiestop in Grand Cafe brasserie De Bosbaan op 48 fietskilometers van Noordwijk.

Na de traditionele koffie met punt, betaald door de penningmeester van de TFC, werd de terugtocht ingezet door de oostkant van het Amsterdame bos. Bij het verlaten van het bosgebied bi Bovenkerk werd nu de inmiddels tot matig aangewakkerde wind merkbaar. Het was wel van tevoren bekend dat op de terugweg met de wind tegen zou moeten worden afgelegd maar dat zou geen problemen moeten geven omdat het merendeel van de TFC’ers in de winter gewoon doorfietst.

Via Aalsmeer en De Kwakel en Kudelstaat kwamen de bekende boorden van de Westeinder in zicht. Het peloton genoot ondanks de wind tegen toch van het voorjaarszonnetje. Vlak vóór het bereiken van de brug over de Ringvaart bij Leimuiden werd de koers vrijgegeven. Dat was het sein voor een aantal TFC’ers om het tempo flink te verhogen. Hierdoor verbrokkelde het peloton in grotere en kleinere groepjes en zelfs éénlingen werden gesignaleerd die vertwijfeld probeerden aansluiting te krijgen bij vluchters daarvóór.

De hoofdmacht van het peloton koos voor de route langs en door Abbenes om via de Keukenhof zoveel mogelijk de tegenwind te ontwijken. Uiteindelijk werd met even meer dat 90 kilometers Noordwijk weer bereikt en konden de deelnemers terugzien op een geslaagde mandtocht zonder enige vorm van materiaalpech of andere malheur.