Rondje zonder "wijk"

Iedereen was de laatste zaterdag van april verbaasd dat de maandtocht was uitgesteld. Nu is het altijd makkelijk om achteraf te melden dat iets niet goed is en op het moment suprême was er ook geen vuiltje aan de kust (van westelijk Nederland). Keek je echter op de buienradar zag je dat er in oostelijk Nederland een buitje van de hele dag overtrok. Vrijdagavond was de richting van deze bui natuurlijk niet helemaal goed in te schatten en dus kan je ook tot de conclusie komen dat uitstel een op dat moment juiste beslissing was. Er is overigens de betreffende zaterdag door alle liefhebbers goed getraind voor het echte werk een weekje later.

Soms zitten de weergoden mee maar deze keer zat het dus echt heel erg mee. Het KNMI gaf wel 27° C aan voor de eerste maandtocht onder leiding van Joop die tot het elitaire gezelschap der TFC kopmannen is toegetreden. Aan de start stonden om 8: 00 uur maar liefst 21 enthousiaste deelnemers. Bijna allemaal mannen die normaliter ook om 8:00 uur starten (de snelle groep). Slechts 4 en een halve renner van de 9:00 uur groep (Henk telt voor een 1/2) keken raar op toen er in een ander tempo als voor hen te doen gebruikelijk werd gestart en het werd er onderweg niet beter op.

De grote meerderheid had deze zaterdag uitgekozen om de witte armen en benen ten toon te stellen hetgeen er toe leidde dat er voor de donkerste brillen werd gekozen om geen lasogen op te lopen onderweg. Uitzondering was de hopman van dienst die in plaats van de ronde te hebben voorgereden had liggen bakken aan de rode zee.

Bij de start werd er nog gevraagd of er afbuigers bij waren maar voor je de kans kreeg hierop te antwoorden werd er aangenomen dat iedereen voor de hele rit meeging. En weg waren ze voor een rondje waar geen “wijk” zou worden aangedaan. Met hopman Joop en voormalig Nederlands kampioen Leo (de kampioenstrui om de schouders) op kop ging het direct vlot van start om via de zeer bekende wegen de Vliet en de Vlietlanden op te zoeken. Hier ging het in gestrekte draf totdat de eerste lek zich meldde. Adrie Kruger was de gelukkige die aan de slag kon (waarschijnlijk geen bandjes uit de TFC voorraad). Verder ging het via Nootdorp en Ypenburg naar Delft waar een andere weg werd gekozen vanwege het nieuwe rood geasfalteerde fietspad naast de klinkertjes. Door naar Schipluiden om met gezinde spoed Maasland te schampen en voor het Vlaaienhuis in Maassluis tot stilstand te komen.

 Maassluis Vlaaienhuis

De bestelling werd door de hopman zelf opgenomen, veel keus liet hij de renners niet. Wie thee? De rest krijgt koffie en iedereen aardbeien vlaai met slagroom. Heerlijk in het zonnetje gezeten op het terras werd er gekeuveld of dat het een theekransje was maar na het tweede bakkie werden de paardjes weer bestegen en de Nieuwe Waterweg opgezocht. 10 Km recht toe recht aan voor de wind naar Hoek van Holland, voor de snelle jongens een makkie want al eerder gedaan dit jaar, voor de 4,5 verdwaalden de gelegenheid om een tweede keer van de aardbeienvlaai te “genieten”.

Bij het indraaien van het duingebied werd de tocht iets minder gemakkelijk want door de drukte was het oppassen geblazen. Hierdoor kwam het meerdere keren tot scheuringen in het peloton en om al te gevaarlijke situaties te voorkomen smeet Henk zijn pomp maar van zijn fiets om de rest tot hergroepering en kalmte te manen. Veel hielp het niet want het bleef druk op het fietspad.

Op de Scheveningse Boulevard zou je denken dat de mannen van de eerste echte Rokjesdag zouden willen genieten maar ook hier bleef het tempo er in. Schaamte voor de blanke armen en benen?

Op het duinfietspad naar Wassenaar geloofde enige renners het wel en lieten de meute maar gaan om in eigen (veilig) tempo de laatste kilometers af te leggen. Op de Kattukse Boulevard kon van doorrijden geen sprake meer zijn en wrong iedereen zich naar de monding van de Oude Rijn om daar nog eenmaal aan te zetten voor de laatste loodjes. Joop kan na 115 km terugkijken op een geslaagde debuut en een prima beslissing om de maandtocht een weekje te verplaatsen zodat er onder bijna tropische omstandigheden kon worden gereden met heen tegen en terug voor de wind, dat had een week eerder wel anders geweest.

Enige toppers hadden er voor gekozen een eigen tocht te maken en het gedrang van de grote groep aan zich voorbij te laten gaan. Onder de bezielende leiding van hopman Arie werd een rondje Alphen gereden als vuurdoop van ons nieuwste lid Torrence Issac. Samen met zijn opa Edmund, thaie Huug en Paul (een der drie wijzen) liet Torrence er geen twijfel over bestaan dat fietsen in het bloed der Issac’en zit. Opa werd de hele rit netjes uit de wind gehouden en de tips van de ervaren rijders perfect opgevolgd. Met 80 km op de teller en een grote grijns op zijn gezicht heeft Torrence zijn visitekaartje afgegeven. De mannen van de snelle groep zijn gewaarschuwd, waar eerst met respect het wiel van nestor Edmund net kon worden gehouden is de opvolger nu in wording.

Torrence eerste