Meerdaagse 2016

Dag 2 Strade Bianche

150 km

Na een zeer gezellige avond en een voor een enkeling unheimische nachtrust, stond iedereen om 8 uur present voor het ontbijt. Heerlijk net afgebakken brood (nog warm!), verse jus en per kopje gezette koffie, vond gretig aftrek. Om 9 uur was het depart gepland door de commissie en daar hield iedereen zich keurig aan. De paardjes, gestald in de kerkers van de Residentie, werden naar boven gebracht en afgestoft alvorens aan etappe 2 te beginnen. De commissie had de taken voor deze dag onderling verwisseld en Gert Cramer moest zijn “wegkapitein” jasje aan Cees Spruijt afgeven. Gert en Cees reden vervolgens de hele dag op kop (net als gisteren) en Piet (hij mocht zijn jasje wel houden) bleef veroordeeld tot laatste man. Met het starten van de volgbus door chauffeur van dienst Lou Buisman waren de renners onderweg.

P1040931

De rit van gisteren had zijn sporen nagelaten en het eerste half uur was menigeen bezig het geteisterde achterwerk zoveel mogelijk te ontzien. Dat zich toen enkele klinkerpaden aandienden was niet tegen het zere been maar zeker niet bevorderlijk voor het “genezingsproces” van de gevoelige achterwerken.

MD2016 dag 2

Dat er door de streek gereden werd waar de Giro d’Italia gestart was ging niet geheel ongemerkt voorbij. Een enorme roze fiets (wielmaat 69”) was het eerste teken dat de tocht op Italiaanse leest geschoeid zou zijn. De commissie had zich in al haar ijver laten verleiden tot het volgen van de nieuwste mode op fietsgebied naar de ideeen van de organisatoren van Italiaanse wegraces. Strade Bianche, of wel het rijden op onverharde zandwegen! Wisten wij in Nederland haast niet van het bestaan hiervan, in Italië is dit razend populair (bij de fans). Hebben we deze wegen dan ook in Nederland? Ik kan U nu verzekeren; ja die hebben we. Ten oosten van Eerbeek is het asfalt schaars en zijn de zandpaden volop aanwezig. De sport van de commissie was om ze (bijna) allemaal in het parcours op te nemen en dat is ze zeker gelukt. Er zijn weinig paden waar we niet overheen zijn gedenderd.

zandweg Veluwe (l), Italie (r) zandpad 2

Omdat iedereen krijgt wat hij verdient moet de commissie heel veel goed hebben gedaan want ook op dag 2 waren de weergoden de renners zeer goed gezind. Zo rond de 20° C en een zacht briesje zorgde voor aangenaam koersweer. De renners waren kort na de start, waar hopman Cees nog een opsomming van de plaatsnamen gaf die aangedaan zouden worden, al snel gedesoriënteerd. De route ging dan ook langs dorpskernen waar op school tijdens de aardrijkskunde lessen weinig tot geen aandacht was geschonken. Hanzestad Zutphen en de kleinste stad van Nederland, Bronckhorst vormden daarop de uitzonderingen die de regel bevestigen.

De lunch, altijd een belangrijk terugkerend onderdeel van de dagelijkse planning, was van formidabele kwaliteit met luxe broodjes van de naast gelegen warme bakker. Een half uurtje rust kwam het peloton ook wel toe daar de bezichtiging van de korenmolen in Borculo verhinderd werd door een ophaalbrug welke, U raad het al, opgehaald was.

Tussen de bedrijven door waren er twee onafhankelijke audiovisuele teams onderweg om de tocht middels actiebeelden en interviews vast te leggen. Zeker de actie beelden van de telkens vooruitsnellende Gerard Duijndam vroegen het nodige van hem als renner omdat hij na het filmen de renners weer diende in te halen en wachten was er niet bij. Dit leidde er in een geval toe dat Gerard aan de aandacht van slot-op-de-deur Piet was ontsnapt en het gat wel erg groot was geworden. Gerard heeft 45 minuten met het mes tussen de tanden moeten koersen om terug te keren in het peloton. Dit weerhield hem er echter niet van om iets later de camera weer ter hand te nemen om een zo volledig mogelijk verslag van de tocht te maken.

P1040933

Het tweede team (nu al met aanbiedingen van de NOS, RTL en omroep BO op zak) heeft een andere insteek en filmt menig renner in actie van achter met de op het stuur van cameraman/piloot/coureur Mark gemonteerde camera en plaats de resultaten op Facebook (kijken!). Gedurende de korte perioden van relatieve rust worden de renners aangesproken en gevraagd naar het hoe en waarom van hun deelname aan de TFC Meerdaagse. Ook deze vraaggesprekjes zijn op Facebook te bewonderen. Als special voor de dag van morgen waar na 120 koerskilometers dan eindelijk de Posbank gaat worden beklommen worden de kenners gevraagd hun kanshebbers te noemen. Morgen zal bekend zijn wie er met verstand van zake iets zinnig te vertellen had. Om in de voorafpret te delen kunt U de gedane voorspellingen via Facebook terugkijken.

In het al eerder genoemde Bronckhorst had de commissie een aangename verrassing voor de renners. Door de opgeworpen stofwolken op de Nederlandse Strade Bianche waren de kelen droog en rauw geworden en moesten middels een terminaal biertje weer opgekalefaterd worden. Met nog 15 km te gaan werd dit aanbod door niemand afgeslagen. Na de herstart werd de pont over de IJssel opgezocht. Door het hoge water moesten de renners om de voeten droog te houden fietsend de pont op en af, waarbij het water tot boven de assen kwam. Na strook 43a diende zich strook 43b aan welke langs de oliemolen liep die ’s avonds nog bezichtigd werd om toch weer plotseling voor het bordes van de Residentie te staan. Om 16:45 uur werd de dag gevierd met haring en salami van P&P en Kraska Salami.

P1040928  Willem van Klaveren (l) op archief foto) 

                                                                      en piloot Cees van Zuijlen P1050014

Na de bezichtiging van de bovengenoemde oliemolen volgde het diner. Alvorens aan te vallen vroeg opperstalmeester Piet eerst het woord. Gerard Duijndam werd voor zijn fietsende kwaliteiten beloond. Naast zijn filmische bezigheden was hij ook nog betrokken bij, waar mogelijk, de strijd om de bekende blauwe bordjes (waarvan vooraf was gezegd dat dit niet beloond zou worden) en kon aan deze renner niet voorbij worden gegaan. De net-niet trui viel hem ten deel. Piet vond het verder nodig de auteur van de stukjes rondom de Meerdaagse te verrassen met de Koninck trui voor de renner van de dag en als blijvende herinnering een boek dat door alle deelnemers met een persoonlijke tekst werd beschreven. Verder was het de commissie opgevallen dat Willen van Klaveren, de machinist van de tandem, deze keer niet zo fraai gesoigneerd als te doen gebruikelijk met zijn pilot Cees van Zuijlen op de tandem was gestapt. Zij “verdienden” hiermee alle twee een paar identieke sokken als basis voor verbetering. Toen Cees uitlegde dat hij deze dag niet zomaar in een shirt reed maar daarin al 3 keer aan de 500 km lange rit (binnen 24 uur) Maastricht – Groningen had deelgenomen om geld in te zamelen voor het Ronald McDonaldhuis werd hem alles snel vergeven. Verder werd Mark den Braber bedeeld met een petje (klepje altijd omhoog) om tijdens zijn camerawerk de zon uit zijn ogen te houden en daarmee de kwaliteit van de opnamen te verbeteren. Cees van de Bent werd de nieuwe bezitter van een grote bidon om het zit-leed van twee dagen fietsen met ritten ver boven de 100 km te verzachten. De prachtige prijzentafel was beschikbaar gesteld door de kleding leverancier van de TFC, “ZAES the next level in teamware”.

Morgen wacht weer een mooie dag met een sluitstuk waar door iedereen met spanning naartoe wordt geleefd. Na de krachtsexplosie op de Posbank volgt nog slechts de afdaling naar de Residentie. Alle venijn kan dus gelegd worden in die ene allesomvattende klim om eindelijk iedereen er eens op te leggen. Spannend!! Morgen tonen we de beelden van deze titanenstrijd op dag 3.