Meerdaagse 2016

Dag 3 De Posbank

140 km

De derde dag van de Meerdaagse 2016 was een grote aanloop voor de eindbeklimming van de Posbank. Waar er gisteren nog bijna uitsluitend over zandpaden werd gereden en het idee ontstond dat er in het oosten van Nederland geen asfalt beschikbaar is voor fietspaden werd vandaag het tegendeel bewezen. Over prachtige paden vertrok het peloton om een rondje met de klok mee te rijden met als memorabele en bekende plaatsen Doetinchem, Emmerich (DE), Nijmegen en Arnhem om op de Posbank te exploderen.

MD2016 dag 3

Het was de hele dag erg onrustig in het peloton, al na 50 meter werd zichtbaar dat er eventuele kanshebbers voor de eeuwige roem van de winst op de Posbank in de gaten werden gehouden. Dit ging natuurlijk ten koste van het oog voor het natuurschoon van de omgeving waar gereden werd. De commissie had gezien de ervaringen van gisteren voor dezelfde opstelling gekozen met Cees als man van de route, Gert als co-piloot en laatste man Piet. Ook vandaag functioneerde dit team zeer naar behoren. Enig minpunt was dat er niet gecontroleerd werd op het bij zich dragen van de identiteitsbewijzen daar deze rit ook een stuk door Duitsland voerde. Bij eventuele controle hadden vele renners zich direct naar een Duits cachot kunnen laten vervoeren. Met de huidige nieuw ingestelde grenscontroles binnen de EU geen onmogelijkheid. Net voor de Duitse grens werd ’s-Heerenberg aangedaan (bekend van het hoofdkantoor van ’s Heerenloo). Hier is ook een Willem van den Bergstichting, minder deftig als in Noordwijk want het Dr. ontbreekt hier. Gestopt werd er om even te kijken bij Huis Bergh. Duidelijk zichtbaar was dat de luiken op de derde etage nodig een likje verf nodig hadden, helaas waren de gebruikte ladders te kort. Bij het uitrijden van het land der oosterburen kwam het peloton langs Schenkenschanz. Hier werd de annexatie-behoeften van de Duitsers tot 1940 een halt toegeroepen.

  Huis Bergh

In Milligen aan de Rijn, na 85 km, aangekomen was het tijd voor de lunch. Wederom voortreffelijk verzorgd en natuurlijk voorgeproefd door de voorrijders van de commissie. Het komt niet vaak voor maar er bleef over! Dit zei niets over de hoeveelheden die de renners naar binnen werkte maar wel over het overvloedige van de lunch.

Verder ging het naar Nijmegen waar de Rijnburg bij Lent werd bedwongen om via Bemmel, de geboortegrond en trouwlocatie van Paul Overmars, richting Arnhem te rijden. Langs de IJssel naar Rheden om uiteindelijk bij De Steeg aan te komen. Hopman Cees had vooraf het teken voor “vrije koers” bekend gemaakt en daar was dan ook het wachten op. Zodra alle renners de spoorwegovergang hadden gepasseerd was het eindelijk zover, de beklimming kon beginnen.

Het is niet altijd de sterkste renner die wint of de meest uitgekookte. Het is ook niet altijd de slimste maar als alle factoren samenvallen en de benen kunnen brengen wat het hoofd heeft bedacht maak je een goede kans.

P1040928 P1040933

Om voor de prijzen mee te doen moet je voorin rijden en dus gaven de zichzelf tot de kanshebbers rekenende renners gas om de juiste positie in te nemen. Dit veroorzaakte het nodige gedrang zonder dat de veiligheid geweld werd aangedaan. Grote kanshebber (door velen genoemd) Peter van den Berg zag zijn kansen in rook opgaan omdat een technisch probleem aan de tandem door machinist Willem van Klaveren werd ingeschat als mogelijk einde van zijn Meerdaagse en dan is zo’n dagprijs van ondergeschikt belang. Dit duo ging dan ook met de nodige reserve omhoog, hiermee die renners uitschakelend die hun wiel hadden gekozen. Menig coureur zonder klimervaring had een verkeerd verzet gestoken en kwam daar door schade en schande achter op de tweede helft van de klim. Ook hun kansen waren daarmee verkeken. Aan de voorkant was het een afval race die er toe leidde dat er slechts drie renners om de zege streden. Het ontbreken aan parcourskennis speelde parten daar ze alle drie niet wisten waar de streep lag. Op de top was het echter heel duidelijk dat net voor de volgwagen Dirk Hazenoot (rijdend in de Koninck trui) verdienstelijk derde zou worden en dat Mark den Braber het moest uitvechten met Adrie Kruger. De Katwijker bleek veruit de sterkste en Mark stond nog net met het voorste puntje van zijn band op de finishfoto. De directe reactie van Mark staat op Facebook evenals de latere reactie van Adrie (hij moest eerst door de plichtplegingen en de WADA controle).

Om de overwinning van Adrie te vieren werd er bij het Restaurant op de Posbank halt gehouden (wat voor menigeen geen probleem was want ze vielen hier sowieso van hun fiets na de gedane inspanning) voor een koele versnapering en een taartje om de calorieën op peil te brengen voor de afdaling naar de Residentie in Eerbeek. Tijdens deze afdaling werd nog een keer goed gas geven en het peloton kwam enigszins verbrokkeld aan om vervolgens te genieten van een lekker biertje.

P1040934 P1040944

Tijdens het diner nam slot-op-de-deur Piet zoals te doen gebruikelijk de laatste dagen het woord om het prijzenpakket gesponsord door ZAES, Kees Fietsshop en de commissie zelf bij de juiste mensen te doen belanden. Allereerst werd Mark den Braber “verrast” met de net-niet trui vanwege zijn teleurstellende tweede plek op de Posbank. De Koninck trui viel ten deel aan Adrie Kruger als groots winnaar. Verder werd Huug van Hal in het zonnetje gezet voor jarenlange positieve inzet zonder daar ooit voor beloond te zijn. Willem Ouwerkerk ontving een nieuwe bril voor het al jaren ter beschikkingstellen van de startlocatie en de volgbus en zijn vaste plek in het peloton. Sjef Dubbeldeman werd bedacht voor zijn aanwezigheid na een ernstige val waar hij nog zoveel last van heeft dat fietsen voor hem niet mogelijk is. Desondanks wilde hij het evenement niet missen en stapte in de bus. Lou Buisman, chauffeur bij grote tochten, werd bedankt met een petje om het hoofd ook in de toekomst koel te houden en van grote betekenis te blijven voor de TFC. De hoofdprijs ging naar de 78-jarige nestor van de groep, Edmund Issac. Op de voor hem normale maar voor anderen grote versnelling gaf Edmund geen enkele blijk van zwakte en reed hij ondanks het tellen der jaren alle dagen met twee vingers in de neus en fluitend de etappes weg. Vandaar dat de hoofdprijs (een ZAES cap) de juiste bestemming had gevonden.

P1040955

Als iedereen dan denkt dat de prijzen verdeeld zijn komt de commissie nog met een oeuvreprijs. Arie Duijndam oprichter, organisator, voorrijder, voorzitter en wat al niet meer zij, had vorig jaar na de 25 jarig jubileum Meerdaagse besloten niet meer deel te nemen omdat de etappes hem te lang en het tempo soms iets te snel werden en hij niet als blok aan het been mee wilde. Dat Arie dit jaar toch aanwezig was heeft alles te doen met de bijna ondoenlijke taak voor 1 persoon om in de volgbus de renners te volgen. Zo kreeg de voorzitter van de TFC een machtig mooi bijbaantje als kaartlezer/begeleider. Voor Lou een uitkomst en we hebben de volgbus ook vele malen tijdens de tochten voorbij zien komen. Dit geeft de coureurs altijd een goed gevoel omdat in geval van calamiteiten hulp nabij is. Als ras echte Noordwijker (met Katwijks bloed) mocht Arie het boek 150 jaar Badplaats Noordwijk in ontvangst nemen.

Na de huldigingen werden nog enkele renners naar hun ervaringen gevraagd welke op de nu wel bekende Facebook pagine van de TFC kunnen worden bekeken. Morgen rest nog de thuisreis naar Noordwijk waar het peloton rond 5 uur bij Korfbalvereniging Fluks aankomt. Nog 165 km te gaan.