Maandtocht April op 11 Mei 2019

Verrassingstocht

Lang gewacht maar dan toch gekomen, Koningsdag en voorspelde regen gooide roet in het eten maar uiteindelijk kwam de Maandtocht April er toch.

’s Morgensvroeg om half negen stonden er 25 man aan het vertrek voor een verrassingsrit. Bij zijn inleidende praatje tilde Joop een tipje van de sluier op en maakte grotendeels het parcours voor die dag bekend. Een rondje links om de noord over, hetgeen betekende dat de heenweg vooral tegen wind zou zijn. Oppassen geblazen dus en zorgen dat je niet te vaak met je neus in de wind kwam te rijden.

Tot Sassenheim gaf dit geen enkel probleem en ook langs de A4 liep alles op rolletje welke echter goed gesmeerd moesten want het tempo was behoorlijk. Ook toen de Ringvaart in zicht kwam werd er nog steeds flink gas gegeven. Dat dit soms ten koste gaat van de concentratie, bleek toen er linksaf de Ringvaart op moest worden gedraaid. Een tegenligger welke de binnenbocht wilde nemen werd door een grote groep fietsers volkomen geblokkeerd waarna de fietsers, zij (wij dus) zaten volkomen fout, ook nog eens verhaal gingen halen hetgeen een straffe woordenwisseling tot gevolg had. Nu wordt de soep nooit zo heet gegeten als ze wordt opgediend maar het was niet zoals we ons normaliter onderweg (willen) zijn. We gaan ons leven dan ook snel beteren.

De eersten hadden echter niet veel meegekregen van deze schermutselingen en waren alweer onderweg met als gevolg dat twee discutanten op grote afstand de groep probeerden bij te halen.

Onze gastrijder, Ron uit Oss, kwam, na op adem te zijn gekomen, vertellen dat hij de westerlingen niet echt fietsvriendelijk vond en hij dit gedrag in zijn omgeving niet of nauwelijks tegenkomt. Kees Mertens, voor de eerste keer met de groep mee na het in ontvangstnemen van een nieuwe knie, had even niets te vertellen daar hij in de achtervolging zijn tweede en derde adem al had uitgeblazen.

Gelukkig was er redder in nood Sjef Dubbeldeman die iets verder al door zijn vierde adem heen was en de benen stil hield. Het respect voor Sjef binnen de groep is echter zo groot dat de rest volgde. Geen straf met de toch wel stevige schuin invallende tegenwind.

Bij Aalsmeer werd de Ringvaart voor even verlaten om er aan de andere kant, via de Oosteinderweg, toch weer naartoe te rijden en er bij Schiphol Oost weer overheen te gaan. Het volgende stuk naar Zwanenburg is altijd net even langer als je denkt en de wind werd er zeker niet minder om. Sjef echter wist van geen opgeven en herpakte zich dusdanig dat het tempo weer snel opliep.

Ook bij Zwanenburg werd de Ringvaart, nu voor de rest van de dag, verlaten en via recratiegebied Spaarnwoude/houtrak ging het verder richting Spaarndam maar na het kruisen van de A9 boog Joop af richting Haarlemmerliede/ Penningsveer waar bij Jachthaven Joh. Van Assema de koffie was gereserveerd.

Heerlijk buiten zittend in het voorjaarszonnetje, keuvelend over wat er zoal gebeurd was en wat er nog zou gaan komen, werd de koffie met een heerlijke appelpunt geserveerd. Een broodje kaas voor directeur Kleding en Materiaal liet wel even op zich wachten maar het toegevoegde “groen” maakte dat ruimschoots goed. Na het tweede bakkie was het tijd om de rit te vervolgen toen bleek dat Gerard Duijndam nog moest beunhazen en voor een kortere terugweg koos. Daar binnen de TFC niemand alleen komt te rijden offerde de al eerder genoemde Sjef zich op om Gerard gezelschap te houden. Gezamenlijk zwaaiden ze de anderen uit die de tocht in richting Spaarnedam vervolgden om zelf de ander kant op te gaan.

De grote groep reed eerst nog rustig om de appeltaart een plekje te geven maar bij het Noordzeekanaal aangekomen kwam de versnelling want recreatiegebied Spaarnwoude leent zich uitermate om een lekker stukje te koersen. Na de aanmoedigingen van de Telstar supporters, in grote getale uitgelopen, in ontvangst te hebben genomen ging het verder richting Bloemendaal alwaar de ingang naar de duinen werd genomen. Uitloop pogingen bleven uit, mede doordat de tandem met tender Willem van Klaveren en piloot Cees van Zuijlen dusdanig links reden dat er geen doorkomen aan was.

De wind kwam steeds meer in de rug te staan en dat was aan het tempo goed te merken. Kees Mertens’ knie werd flink getest en hield zich prima, jammer alleen dat de power op de klimmetjes nog iets te wensen overliet. Kees wist echter niet van opgeven want na het inrijden van het fietspad tussen Zandvoort en Langevelderslag gaf hij in de afdaling zijn fiets de sporen en reed plotseling ver voor de groep uit. Net voor Radio Nora werd hij weer gegrepen en was de dag voor Kees voorbij. Wel sterk dat hij de eerst rit met de groep direct over de 100 km wist te rijden.

De laatste loodjes waren tussen de Duindamse Slag en Noordwijk en het tempo ging fors omhoog want iedereen wilde het fel begeerde bordje Noordwijk scoren. De fotofinish is nog niet droog dus de uitslag moeten we schuldig blijven. De foto's van deze rit ontbreken ook. Of ze niet gemaakt zijn of bij de zelfde ontwikkel maatschappij zijn beland is de vraag.

Joop werd bedankt voor bewezen diensten en een prachtige tocht met het weer dat hij verdiende, een lekker zonnetje en op het eind wind in de rug.